La dernière légende

De GR571, een verhaal in drie delen. Deel één leidde ons door de vallei van de Amblève. Het tweede deel ging door het dal van de Salm. Nu wordt het tijd voor het dal van de Lienne.

04

De ondertitel van de GR, de Valleien der Legendes, slaat op de vele legendes die zich in dit gebied afspelen. In het eerste deel hebben we al kennis gemaakt met de duivel van de Fonds de Quarreux. Dit deel zou gaan over de fee genaamd Lienne en een gouden geit.

02

Beiden komen we helaas niet tegen. Eigenlijk komen we helemaal niemand tegen op de mooie paden onderweg. De eigenaresse van de camping in Targnon kijkt raar op als we aankomen, omdat ze in de afgelopen 28 jaar steeds minder mensen GRs heeft zien wandelen. Zonde, dit is een prachtige route, en zo dicht bij huis.

23

25

Via de Fonds de Quarreux, van de legende van het eerste deel, komen we uiteindelijk weer terug bij Remouchamps.

Merci pour l’Ardenne Mystérieuse!

34

35

12

Foto’s

Klik hier om alle foto’s te bekijken.

Bibliografie

GR571, Vallées des Légendes Amblève, Salm, Lienne
Topo-Guide du Sentier de Grande Randonnée
ISBN 2-9600450-6-8

21 amfibieën op de Semois

Voorjaar, het is weer tijd voor het jaarlijkse packraftweekend met de Vlaamse vrienden van Hiking Advisor. Komend weekend zijn we te vinden op de Semois.
We hebben onze drysuits mee. Bij wijze van experiment gaan we die ook als regenpak gebruiken, mocht dat nodig zijn. Natuurlijk is dat nodig: bij vertrek regent het, dus we hijsen ons in de zweetpakken en wandelen naar het instappunt.

P4110395

De rugzakken gaan af, we eten iets en blazen onze packraft op. De groene wei wordt opgefleurd met gele, rode, groene en blauwe boten. De eerste “stroomversnelling” is al te zien vanaf het instappunt wat de twijfel aanwakkert bij een paar beginners.

Een paar kilometer verderop is de dam bij Cugnon. Na inspectie en uitleg van Joery en Willem gaat een groot deel van de groep er varend overheen. “Het valt toch wel mee, hoe groot is de kans dat je moet zwemmen daar?” Op het moment dat de vraag gesteld wordt, lijkt die kans zeer klein. Een paar minuten later dobbert er toch iemand in het water.

Tijdens de pauze maken we een kleine klim naar het uitzichtspunt en de grotten van Saint-Remacle. Het is nu nog maar een kort stukje peddelen naar de bivakplaats.

P4110422

We leren er een aantal dingen: Een zak kooltjes meenemen om te kunnen barbecueën is een goed idee voor een weekendje weg. Er zijn vele manieren om te bivakkeren, met de tent, met de tarp, of gewoon met een packraft, wat hout en een stuk aluminiumfolie.
Regendruppels en de eerste muggen worden verjaagd door het kampvuur. Samen rond het vuur worden culturele verschillen en praktische tips besproken. We weten nu bijvoorbeeld waarom Debbie ‘ne Hollander meeneemt het bos in.

P4110424

We worden wakker in de mist die al snel oplost als de zon eenmaal begint te schijnen. We varen verder met prachtig weer. Tussen Dohan en Bouillon eten we in een heerlijk zonnetje. Het laatste stuk varen maken we één grote drijvende cirkel met alle 21 packrafts, wat maar nèt past in de Semois. Aangekomen in Bouillon bouwen we een toren van Pisa met zoveel mogelijk packrafts.

P4120496

P4120559

P4120598

Hiking Advisor, dank weer voor het organiseren van dit gezellige weekend.

Het idee van het statief is gebaseerd op het statief van the Deliverance team. Een prachtig idee, tack!

Semois bij Bouillon: waterhoogte 71 cm en debiet 19 m3/s

Foto’s

Klik hier om alle foto’s te bekijken.

Video

Wax on, wax off

Afgelopen voorjaar heb ik een waxcursus gedaan om zelf onze ski’s te onderhouden. Met een beetje handigheid is het waxen van de ski’s gemakkelijk zelf te doen en zelf doen is leuk en kostenbesparend. Op deze cursus leer je niet alleen waxen, maar ook hoe een ski is gemaakt en hoe je hem het beste onderhoudt.

Het enige gereedschap dat je per sé nodig hebt en veel geld kost is de bok om je ski’s op te leggen tijdens het waxen. De ski’s mogen niet schuiven en het waxen geeft troep, dus de keukentafel is geen optie. Met wat restjes hout en een paar stukjes closed-cell foam is al snel een gereedschap gemaakt die je op de workmate kan bevestigen:

P4050367

P4050368

Alles wat je nodig hebt voor het onderhoud past in een klein kistje:

P4050390

Het enige dat je verder nodig hebt is wat tijd. Wax on, wax off (don’t forget to breath, very important)…

P4050381

P4050376

P4050386

Bibliografie

Vasa Sport – Het complete waxboek
3e druk, november 2013
Machiel Ittmann
http://www.vasasport.nl

Ski eller skøyter

Voorzichtig zet ik nog een stap. Een paar meter terug is de sneeuw overgegaan in een plaat ijs. Eerst nog relatief zacht, het soort ijs waar je treetjes in kan trappen. Nu is het hard en blauw. Het is zoeken naar kleine oneffenheden waar de schoenzool nog grip op heeft. Weer een stap verder. Ik merk pas dat ik uitgegleden ben als ik al op de grond lig en de versnelling van het glijden over het ijs voel. Het draaien op de buik gaat verbazingwekkend makkelijk met een zware rugzak. Automatisch rem ik op handen en voeten zoals jaren geleden geleerd. Ik merk niks van het remmen. Handen en knieen misschien? Nee, geen verschil. Opeens lig ik stil in een sneeuwduin. Als ik omhoog kijk, mijn blik zoekend naar Charissa, zie ik dat ze net over hetzelfde stuk naar beneden komt glijden en langs me in de sneeuwduin tot stilstand komt. Ski eller skøyter, skiën of schaatsen?

Dit jaar zijn we in Trollheimen om een week te skiën. We willen Trekanten doen, De Driehoek. “Volgens de media gaat héél Noorwegen skiën op paasvakantie. Degenen die dat niet doen zijn zielig. De statistieken vertellen echter dat nog geen tien procent van de Noorse bevolking gaat skiën.” (Bron: Henk Brugman – Een Leven In Noorwegen) Voor de Noren in de omgeving Trollheimen is Trekanten de belangrijkste tocht met Pasen: een driehoek door de dalen van Trollheimen. Prachtig uitzicht onderweg en twee voor Noorse begrippen hoge passen.

14

Het eerste stuk is gespoord. Het is zondag en vele Noren zijn te vinden op hun langlaufski’s. Even naar de bemande hut, daar wat eten en dan weer terug naar huis. Als familie-uitje met hond en kind of als sport-aktiviteit, zoals een rondje hardlopen in Nederland. We worden een paar keer bijna uit de loipe geblazen, zo hard waait het. Overal liggen afgewaaide takjes en dennenappels. Dit is ook meteen het enige stuk dat gespoord is.

In plaats van Trekanten, De Driehoek, wordt ‘t Linje voor ons, een lijn.

‘s Avonds is het ineens stil. De hele dag gierde de wind om ons heen. Zelfs in de Gjevilvasshytta hoorde je de wind en ineens is hij weg. Ook ‘s ochtends als we vertrekken is er weinig wind. We klimmen omhoog door het bos, althans dat proberen we. Het is zo ijzig dat onze ski’s geen grip hebben. We doen vrij vlot onze skivellen onder om ze de rest van de week niet meer uit te doen. We komen uit het bos en de wind begint weer net zo hard te blazen als gisteren. We werpen een blik op wat ons de komende week te wachten staat: oude sneeuw met ijs en weggeblazen stuifsneeuw op duinen.

22

We maken een dagtocht naar Grȧfjellet waar we een kudde rendieren tegenkomen. De route van Jøldalshytta naar Trollheimshytta is te hoog gegrepen in deze condities. We staan vroeg op, steken de bevroren rivier over en beginnen aan het stijgen langs het Langfjellet massief. Het gaat van sneeuw op ijs over op één grote ijsplaat zonder sneeuw. We hadden stijgijzers mee moeten nemen. Hoe hoger we komen, hoe moeilijker het wordt. We halen de pas niet en keren terug naarde Jøldalshytta. In plaats van Trekanten, De Driehoek, wordt ‘t Linje voor ons, een lijn.

Morgen staat hij vroeg op, hij gaat via de loipe 45 km terug skiën naar huis.

Als we een dag later weer in Gjevilvasshytta aankomen is de kachel al aan. Een oudere man, Yngvar overnacht er. Hij skiet de Trekanten en was gisteren in de Trollheimshytta. Hij heeft geen kaart meegenomen omdat hij het gebied goed kent en heeft de zuidelijke route naar de hut genomen in plaats van onze noordelijke route. Zelfs met z’n 64 jaar ski ervaring (Tel maar uit hoe oud hij is …) vond hij het één van zijn moeilijkste doorsteken. De weg terug van de Trollheimshytta naar Gjevilvasshytta was net zo moeilijk: over een kleine graatdoorsteek met afdaling had hij drie uur gedaan. In het begin van de avond is hij een beetje verlegen omdat hij niet zo goed Engels kan spreken. Zodra we onze kaart van het gebied op tafel leggen, begint hij voluit te praten, erg leuk. Morgen staat hij vroeg op, hij gaat via de loipe 45 km terug skiën naar huis.

04

Alhoewel we normaal liever met de tent rondtrekken zijn in de winter de DNT hutten favoriet. Tijdens deze tocht komen we driemaal andere mensen tegen in de hutten. Natuurlijk allemaal Noren, Trollheimen is niet zo bekend in het buitenland. In de huttenboeken zien we maar een handjevol buitenlanders per jaar. De laatste avond delen we de hut met een Noorse die gemakkelijk Engels praat en komen we veel te weten over Noorwegen, de Noren en hun cultuur.

17

18

25

Foto’s

Klik hier om alle foto’s te bekijken.

Filmpje

Bibliografie

DNT, Uglant IT
Trollheimen
Turkart 1 : 50 000

Henk Brugman – Een Leven In Noorwegen

Woudlopers Oriëntatie Run

Het lijkt wel of we terug in de schoolbanken zijn. De afgelopen week hebben we onze huistaak gemaakt, vandaag is de dag dat we moeten presteren. Om half tien begint de briefing, vijf voor tien mogen we onze envelop ophalen. Om tien uur is dan eindelijk het startsein, de envelop mag open, we zijn begonnen! Een week ervoor kregen we de huistaak opgestuurd. Deze keer als een 9 minuten durend YouTube filmpje. Deels kon je uit het filmpje een stuk van de route opmaken, deels roept het filmpje meer vragen op dan dat het beantwoordt. De briefing is al net zo. Zijn de aanwijzingen nog wel aanwijzingen te noemen als ze alleen maar meer vragen oproepen? 01 In de envelop zitten zes pagina’s met kaarten, een dubbelzijdig roadbook, twee scorekaarten, munitie, een ballon en een koord met vrolijk gekleurde plastic doppen. Onderweg wordt het vast allemaal duidelijk. We nemen een half uurtje de tijd om de kaarten op volgorde te leggen, coördinaten in te tekenen en het roadbook een keer door te nemen. Dan zijn we weg. Met 13 C is het niet echt winter te noemen, maar regen en harde wind maken het wel guur.

Moe, voldaan en een erg leuke ervaring rijker rijden we huiswaarts.

Het begin herkennen we uit het filmpje. Twee speciale posten hebben we al. Bij de tweede komen we ook al onze eerste “valse post” tegen. We waren hier al voor gewaarschuwd: In de buurt van een echte post kunnen ook valse posten hangen. Als je daarvan het controlenummer opschrijft, heb je een fout die straftijd kost. We zullen daar de nodige ervaring mee opdoen in de komende zes uren. Special C ligt volgens het roadbook op een traject vanaf checkpoint 3: “Ga achtereenvolgens 35 m op 45 graden / 40 m op 350 graden / 35 m op 270 graden / 65 m op 165 graden.” Hadden we dat nu toch maar uitgetekend. Eenmaal bij CP 3 komen we er natuurlijk achter dat dit traject dwars door een bosje en een moeras gaat. We rekenen snel wat uit en komen tot de conclusie dat we weer ergens in de buurt van CP 3 uit moeten komen. Helaas liggen er vier posten rond CP 3, we kiezen de verkeerde. 03 Na een tijdje hardlopen, kaartlezen, aanwijzingen interpreteren en af en toe een slokje water en een koek vraagt Charissa hoe lang we al onderweg zijn. Ik kijk op m’n horloge: “Twee-en-een-half uur.” Wat?!? Zo lang al? We dachten dat we net een uurtje in de race zaten. Halverwege de race moeten we op flessen schieten om extra aanwijzingen te krijgen en mogen we gaan boom snuffelen. Helaas herkennen we de instinker niet, wat ons weer straftijd kost. Ondertussen begint de eindtijd al in zicht te komen. We gaan niet meer alle posten kunnen halen, dus we stippelen een kortere route uit naar het eindpunt. 04 Regelmatig komen we andere mensen tegen met kaart in de hand, dwars door het bos rennend. Zijn ze verdwaald of hebben ze een betere strategie? Hoe hoog of laag zullen we uiteindelijk scoren als nieuwkomers? Tegen vier uur is de deadline, als je later aankomt kost dat straftijd. We maken ons laatste sprintje. Langzaam begint het door te dringen dat we allebei toch wel moe zijn. Drie-en-twintig minuten te laat stopt onze tijd. Ook het laatste stukje terug naar het beginpunt leggen we rennend af om niet te veel af te koelen. 07 Terug bij het beginpunt doen we onze natte kleren uit en eten een bord spaghetti met de andere deelnemers. Tips worden uitgewisseld, fouten (h)erkend. Dit is het moment dat de regen en kou alweer vergeten zijn en de sterke verhalen beginnen te ontstaan. Dan is het tijd voor de uitslag: We worden 13e overall en 4e in het mixed klassement. Moe, voldaan en een erg leuke ervaring rijker rijden we huiswaarts. Kunnen we al een reservering doen voor een volgende deelname?

Foto’s

Klik hier om alle foto’s te bekijken.

Filmpje

Analyse

Natuurlijk hebben we achteraf gekeken wat we beter kunnen doen. We hebben in de zes uur en drie-en-twintig minuten ongeveer zeven-en-twintig kilometers afgelegd. Dat is niet eens zo veel minder dan de andere teams. Een paar dagen na de race kregen we alle uitslagen, waarmee een paar mooie grafieken gemaakt kunnen worden. Eén van de conclusies die we kunnen maken is dat de teams die hoog geëindigd zijn weinig fouten maken en snel zijn. Niks verrassends, gewoon ervaring opdoen. B Een andere conclusie is dat in het begin bijna iedereen alle posten vindt en de meeste goed heeft. In het tweede deel worden een stuk minder posten aangedaan en meer fouten gemaakt. G (Meer grafieken staan bij de foto’s.)