Eten als een oermens

Het gras is zeiknat van de dauw. We lopen door de Flevopolder, waar onze weg wordt gekruisd door talloze slakken. Naaktslak, huisjesslak, zover reikt onze biologische kennis wel. Als we later een huisjesslak op een plant zien zitten, blijkt onze kennis toch kariger dan eerst gedacht. Geen idee hoe die plant heet, hij komt ons wel vaag bekend voor.

P5280098

Om negen uur hebben we afgesproken met Bill Jonker, voor een workshop wilde, eetbare planten. We zijn met vijf cursisten, ieder met z’n eigen reden om deel te nemen. We worden welkom geheten met thee gemaakt van duizendblad en een snack, een stukje jonge aanwas van de den. Lokaal natuurlijk, geplukt op nog geen tien stappen van het kampvuurtje waarop de thee wordt bereid. De thee is verrassend lekker, net zoals de snack.

P5280102

De vuurplaats is ons klaslokaal. Het theoriegedeelte bestaat uit voorbeeldplanten en een fiche met uitleg over die plant. Hoe herken je ze, waar zijn ze voor te gebruiken, waar moet je op letten.
Al vrij vlot trekken we erop uit, de praktijk. Bill laat zien wat er in de nabije omgeving al aan eetbare planten te vinden zijn. En misschien wel belangrijker: we mogen proeven. Het bos dat we ingelopen zijn verandert langzaam in een goed gevulde supermarkt. Verschillende smaken, vormen en texturen zijn volop verkrijgbaar.

P5280130

De tijd vliegt voorbij en voor we het weten wordt het tijd om de lunch te gaan voorbereiden. Bill vertelt over hoe je klis herkent, waar je op moet letten om het niet te verwarren met het giftige vingerhoedskruid. Daarna gaan we op pad om er zelf een paar uit te graven, de wortel ervan wordt onze lunch. Terwijl we driftig aan het graven zijn, vindt Bill een pastinaak. Deze zit goed vast in de stevige kleigrond, maar we kunnen deze smaakmaker niet laten staan.

P5280177

De lunch bestaat uit een stoofpotje van klis-wortel, pastinaak, eekhoorntjesbrood, brandnetels en korstmos. Het smaakt goed en het verbaast ons hoe goed dit kleine maal vult.

P5280212

Als zijsprong oefenen we nog met het twijnen van touw gemaakt van brandnetels en maken we een zitmatje van riet. Langzaam rollen de onweerswolken binnen. Als de eerste druppels vallen, nemen we afscheid. Terugkijkend hebben we erg veel geleerd vandaag. Zonde eigenlijk, dat deze kennis in pakweg een eeuw tijd verloren is gegaan.

We lopen terug langs dezelfde weg als we ’s ochtend gekomen zijn. Deze keer herkennen we veel bomen en struiken en kunnen we ze bij naam noemen. Was biologie vroeger op de middelbare school maar zoals vandaag geweest …

P5280251

Foto’s

Klik hier om alle foto’s te bekijken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s