Norge pȧ Tvers

P3170461

Norge pȧ Tvers, Noorwegen overdwars. Een route die ontwikkeld is door de toeristenvereniging van Trondheim en ongeveer de 63e breedtegraad volgt, van de zee in het westen tot de Zweedse grens. We maken een eigen interpretatie van deze route.

P3060052

De eerste dagen komen we maar een handjevol mensen tegen onderweg en niemand in de hutten. Het is nog geen Pasen (Pȧske), dè tijd waarin veel Noren de lange latten uit het vet halen en de sneeuw opzoeken. Vanwege deze paasdrukte worden dan de routes tussen de DNT hutten “uitgepaald” met wilgentakken. Dat is veel gemakkelijker navigeren. Het is nu nog verre van Pasen en er zijn dan ook nog geen wilgentakken. Een goede navigatieoefening in de sneeuw. Bij de Ramsjøhytta komen we een vrijwilliger tegen van de DNT, één van de mannen die elk jaar de wilgentakken neerzet. In dit deel van Noorwegen ruilen ze de wilgentakken langzaam in voor het systeem van hun oosterburen: vaste dikke palen. Dat scheelt ze een bult werk elk jaar.

P3080211

Bij Storeriksvollen zijn we voor de eerste keer deze tocht niet alleen in een hut. Het mooie weer blijft maar aanhouden en we twijfelen of we niet een dag extra in de bergen blijven. Fijn om dan even wat tips te vragen aan de andere gasten. We besluiten om niet één maar twee Zweedse hutten aan te doen. De Noren die we hier treffen geven ons groot gelijk om de extra dag die we hebben te besteden in de Zweedse bergen in plaats van in een stadje. Ze lachen er wel een beetje bij, want de Zweedse hutten zijn toch echt anders dan de Noorse…

P3080220

De volgende middag komen we aan in onze eerste Zweedse hut. Hut, misschien is het meer een hotel. Je kunt er geen driegangen diner bestellen, maar er is stromend water uit een kraan, warm en koud, elektriciteit en er is zelfs internet. En dat in the-middle-of-nowhere. Luxe maar ook een beetje onwennig, want de sfeer is ook meteen anders. In de hutten waar we tot nu toe waren, steek je ’s avonds een kaarsje aan om licht te hebben en drink je met de andere gasten een bakje koffie. Je praat over de dag, over ‘friluftsliv’ en bijvoorbeeld over de verschillen tussen Nederland en Noorwegen. Nu, in de grote ruimtes verlicht met tl-balken is de gezelligheid en persoonlijke aandacht ook meteen weg. Ik doe de deur open en kijk naar mensen die voorovergebogen met hun telefoons spelen. Op een bepaalde manier is het vooruitgang om deze mooie plekken toegankelijk te maken voor iedereen, maar de typische huttensfeer is er verloren.

P3090341

De volgende dag komen we al vroeg op de route een Zweedse diplomaat tegen. Hij herkende aan ons accent al dat we Nederlanders zijn. We mogen voorgaan op dit steile stuk naar beneden. Terwijl ik nog even aan het praten ben, is Charissa al naar beneden gevlogen. “De steilte valt wel mee, dit is goed te doen”, zegt hij nog als ik vertrek. Met knikkende knietjes kom ik beneden. Zo snel en zoveel ijzige rillen waar de ski’s in- en uitflapperen…

Een stuk verder zijn we weer aan het stijgen. Van achter een rotsblok komt rustig een hond aanwandelen. Normaal komt er dan ook vrij vlot een mens achteraan. Deze keer niet. Toch maar eens de verrekijker erbij. Een hond, denk ik, misschien is het wel een vos. Hij kijkt terug, twijfelt heel even en rent dan de andere kant op. Ja, toch een vos, duidelijk nu. Niet de eerste keer dat we een vos tegenkomen, maar wel een van de langere momenten.

Eergisteren bij Storeriksvollen hadden we een beest gezien die we nog nooit eerder gezien hadden: een hermelijn. Die at mooi de afvalresten op… en de muizen. Hij blij, wij blij.

P3090349

De laatste avond delen we de slaapzaal met een stel Schotten met wie we wat praten. Als we de volgende dag afdalen naar het dal, komen we ze nog een paar keer tegen. Het valt op dat, ondanks dat ze wat ouder zijn, toch in een flink tempo doorgaan.

Een paar dagen later vervelen we ons alweer, wachtend op het vliegveld. Ik kom een update tegen van klimmer Dave MacLeod, hij heeft een nieuw filmpje gemaakt, meteen maar eens kijken. We zien iemand rennen door de Schotse heuvels, half vallend in de drassige grond. Stukjes over een jeepspoor, dan weer door de bogs. Een oude Landrover rijdt omhoog. Dan een close-up van de bestuurder. Tegen de tijd dat ik de gedachte verwerkt heb dat ik deze persoon al eens eerder heb gezien, zitten we middenin een interview waarin hij z’n naam zegt. Ja, inderdaad! Ik had gelijk, met hem hebben we aan tafel gezeten in de laatste hut in Zweden. Niet geweten dat we met een bekende Schot van doen hadden.

Foto’s

Klik hier om alle foto’s te bekijken.

Film

Bibliografie

DNT, Nordeca
2742 Merȧker Sør
1 : 50 000

Met aanvullingen van Turkart UT.no en Sveriges Länskarta.

Een gedachte over “Norge pȧ Tvers

  1. Mooie foto’s en filmpje! Wij zijn ons langzaam aan het voorbereiden op komende winter. Hebben jullie toevallig een inpaklijst voor dit soort tochten?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s