Sierra de Guara

Wandelen rondom Alquézar
Op een regenachtig dagje hebben we rondom Alquézar een wandeling gemaakt. Het is aan te bevelen om een stuk GR11 te doen richting de oude brug over de Río Vero. Je wordt beloond met een prachtig uitzicht op het dorpje en lichtblauw water van de rivier.
Het pad “Passarellas” naar de Río Vero is ook erg mooi.

101
Brug over de Vero rivier, in de buurt van Alquézar.

Wandeling door de Mascún vallei
We staan vroeg op en rijden naar Rodellar, voor een dagwandeling in de Mascún vallei. We komen aan op de parkeerplaats, waar de Guardia Civil net alle campers controleert. Overnachten in een camper is hier verboden. We pakken onze rugzakken, strikken onze schoenen en willen net vertrekken als een jeep van de Guardia Civil naast ons stopt. Of we onze paspoorten willen laten zien, want overnachten op de parkeerplaats is verboden. We vertellen dat we net uit Alquézar zijn komen aanrijden en met moeite overtuigen we hem ervan dat we echt niet hier overnacht hebben. Een raar begin van de dag.

202
De Mascún moet een paar keer worden overgestoken.

We willen vanuit Rodellar naar Otín om dan af te dalen naar de vallei en langs de rivier terug te keren naar Rodellar. Volgens onze kaart moet dat te doen zijn.
In tegenstelling tot de kaart moeten we niet twee keer de rivier oversteken in het begin, maar een stuk of tien keer. Daarna gaat het pad omhoog, naar Otín. De bordjes zijn schaars, maar we vinden het wel. In Otín komen we bij een viersprong, waar we het bordje “Bco Mascún por Turmo” volgen. Deze staat ook op onze kaart. We geloven niet dat er een pad afdaalt tot helemaal in de vallei zo steil lijkt het, maar het is echt zo. Helaas stopt dit pad bij de rivier. De route zoals die op de kaart staat aangegeven zul je deels moeten zwemmen. Erg zuur, nu moeten we dezelfde weg als de heenweg terug.

204
De Mascún vallei.

211
De Mascún vallei.

Tozal de Guara
Vandaag staat de top Tozal de Guara op het programma. We gebruiken weer dezelfde kaart als gisteren.
De auto parkeren we bij Refugio Peña Guara, langs de openbare weg. Rijd hier niet over de stuwdam naar de parkeerplaats die hoger op de kaart staat aangegeven. Toen we ’s avonds terugkwamen was de slagboom dicht en zat er een slot op!
We lopen naar de “parkeerplaats” bij Punta Tejeria, waar een pad begint tussen twee steenmannen. Daarna een karrespoor naar Solencio Fabana om vervolgens aan de klim naar het noorden te beginnen.

301
Bushwhacking Castellones.

Hier loopt nooit iemand. Het pad is overgroeid met struiken met grote doorns. We halen onze kuiten flink open. Ter hoogte van Raso de las Viboras zien we steenbokken wegrennen. We kunnen nu steenmannen en rode lintjes volgen om op het juiste pad te blijven. Er is nog steeds geen makkelijk vindbaar pad, maar we houden hoop. Ineens staat er een bord in het steile stuk van de berg: Collado de Petreñales. Geen idee waarom dat bord daar staat, maar we zitten blijkbaar goed. Door het grind klimmen we verder naar de top tot het echt niet meer gaat. Dit is zo ontzettend steil. Eerst schoten we niet op door het bushwhacking, nu niet omdat het te steil is. Eén stap omhoog en je glijdt een halve stap terug. We zijn al erg laat om de top te gaan halen en besluiten om te draaien.

302
Een bord in the middle of nowhere.

Als we door het grind afdalen, komt er iemand van boven achter ons aan. Hij wil de route omlaag nemen die wij omhoog gingen, maar ziet daar vanaf nadat hij onze verhalen hoort. Aan de andere kant ligt wel een goed pad vertelt hij. Zo is hij omhoog gekomen. Hij heeft dezelfde kaart als ons en had iemand om inlichtingen gevraagd. Die had hem ook al gezegd dat er geen pad is zoals wij gelopen zijn. Blijkbaar hebben we een neus voor paden die wel op de kaart staan, maar niet bestaan in het echt.

306

We proberen nog via het pad dat hij omhoog liep naar de top te gaan, maar het is toch echt te laat. We lopen nog een poosje door tot we uitzicht op de Pyreneeën hebben, eten wat, maken een fotootje en lopen dan naar beneden. Via het pad dat ons gewezen is.
Half negen zitten we in de auto. Doodop.

309
Tozal de Guara.

Informatie over de gebruikte kaart.
De routes die op de kaart zijn ingetekend zijn niet accuraat. Regelmatig staat een weg ingetekend na een brug, terwijl hij voor die brug ligt. Hoogtelijnen wijken soms 100 m tot 150 m af. Sommige routes zijn wel ingetekend, maar worden niet gelopen of zijn onmogelijk te lopen.
Er is ons verteld dat dit gebied pas zo’n 15 jaar geleden toeristisch werd. Dat is ook de eerste indruk van onze kaart. Het lijkt erop dat er toen een wandelkaart gemaakt is, die nog een paar keer verfijnd is, maar die absoluut niet te vergelijken is met een IGN kaart.
De meeste mensen die we zagen lopen een route uit een gidsje, zonder kaart. Deze routes zijn veel belopen en meestal aangegeven met bordjes.

Klik hier om alle foto’s te bekijken.

Bibliografie

Editorial Pirineo, Cartas Pirineo, 1 : 40 000, Sierra and Canyons of Guara Park

3 gedachten over “Sierra de Guara

  1. Wat een mooi verslag, Karin en ik zijn van plan om deze zomer (hele maand juni) daar naar toe af te reizen. We staan nog in de voorbereidingstijd stand dus nog helemaal blanco.
    We zijn ons aan het oriënteren, zoeken naar campings en wandelpaden.

    Vriendelijke groet,
    Ronald Vermaes

    • Mooie tijd in juni. Meestal niet het heetst van het jaar en vóór de grote zomerdrukte. Iedereen die wij gesproken hebben daar, liepen hun wandeltochten aan de hand van voorbeelden uit een boekje in plaats van de kaart te gebruiken. Zoals je al kon lezen is de beste kaart die te krijgen is in het gebied niet erg nauwkeurig.

      Veel plezier in dit mooie stuk Spanje!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s