Packraften en wandelen langs de Orb

Na de Allier hebben we onze zinnen gezet op de Orb. Volgens het weerbericht is het lekker warm aan de kust, dus mooi vaarweer. Later komen we er pas achter dat het weer aan de kust toch echt anders is dan in de eerste heuvels aan de Orb zelf 30 km verderop. We komen aan in Tarassac bij een leuke camping terwijl het stortregent en onweert. De patron is er niet meer (openingstijden 9.00 – 12.00 en 15.00 – 18.00), dus we bellen het telefoonnummer dat aan de deur geplakt is. Voicemail. Na een paar keer proberen, rijden we door naar de camping in Poujol-sur-Orb. Slapen en dan morgen terug naar Tarassac.
Ook dan is het nog regenachtig en fris. Er is natuurlijk altijd een kans dat we nat worden en met mooi weer is dat niet zo’n punt. In plaats van te gaan varen, gaan we wandelen. Hier zijn meer wandelpaden en -routes, in tegenstelling tot het gebied bij de Allier. We zijn begonnen in de Gorges d’Héric, dan het PR pad gevolgd tot col de Bortouyre. Daarna was het pad moeilijk te vinden en zijn we blauwe stippen gaan volgen.

104
Terugblik vanaf Col de Bartouyre.

De route die aangegeven wordt door de stippen gaat super steil naar beneden. We komen door een bos vol met ruïnes en muurtjes van gestapelde stenen. Waar zouden die mensen van geleefd hebben? Er is hier niets, behalve wilde kastanjes. De afdaling is een hele uitdaging, zo glibberend in de regen onze weg zoekende. We komen toch uit waar we volgens de kaart moeten zijn. De dag erna zien we pas dat we op 100m na een afslag met een goed pad gemist hebben…

110
Le Verdier Haut.

De dag erop is het hemelsblauw als we opstaan en alweer dichtgetrokken na het ontbijt. Vanuit de bergen ziet het er nog steeds slecht uit, dus we besluiten nog maar een dag te gaan lopen. Deze keer de grote ronde: Gorges d’Héric, GR7 richting Douch, Refuge de Font Salesse en dan via Col de Bartouyre en het pad van gisteren terug. Een mooie tocht en het is zo in het voorseizoen erg rustig in de bekende gorges. Ook vandaag mogen de regenpakken weer aan.

206

Na 2 dagen is het nog steeds instabiel. We vragen aan de beheerder van de camping of hij het weer weet en hij zegt lachend: “le soleil aujourd’hui”. We vertrekken, met de packraft op de rug. Vanuit het dorp over een karrespoor omhoog, over de D160 naar de camping van Poujol-sur-Orb naar de brug, waar we het water in zijn gegaan. Vooral in het begin is het veel in- en uitstappen, er zijn zo veel dammen in deze rivier. Bij één van de dammen is een glisière gemaakt, die volgens de lokale (dronken) visser “very good” is. Wij zijn nog te zuinig op onze bootjes om het erop te wagen.
Het leuke van dit stuk van de Orb zit in het einde. We leven ons uit op een stukje dat aangegeven staat als “tres difficile”. In een open kano zal dit wel erg moeilijk zijn, met onze wendbare packrafts is het hard werken, maar geweldig leuk. Bij de camping stappen we uit vlak voor onze mini-camper.
Terugkijkend zaten er leuke stukjes in, maar was het vooral (zoals het omschreven stond): rocky, dodgy and scrapy. Dat is vast niet zo’n probleem met een hard-plastic (huur) kano, maar met eigen materiaal probeer je dat toch te vermijden. Wij hebben ons in ieder geval een lange dag goed vermaakt.
Oh ja, wat zouden ze toch bedoelen met al die bordjes langs de brug?

302
Een interessante combinatie van borden bij le Poujol-sur-Orb.

Klik hier om alle foto’s te bekijken.

Film

Bibliografie

Peter Knowles – White Water Massif Central
Rivers Publishing U.K.
ISBN 0-9519413-6-4

IGN Carte de Randonnées, 1:25 000, No 2543OT: Lamalou-les-Bains

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s