Packraften op de Tarn

Packraften, hoe begin je ermee. Hoe moeilijk is het, hoe leuk vinden we het? Wij zijn een tijd geleden natuurlijk begonnen met de koop van twee packrafts. We hebben wat gepeddeld in Nederland, wat een leuk begin is. Maar zodra we gaan kijken naar andere tochten, krijgen we te maken met termen als white-water en PR2 rivier, maar wat houdt dat in? Kunnen wij dat ook?

DSC_8372
Klaar om te gaan packraften

We hebben het boek ‘White Water Massif Central’ van Peter Knowles gekocht. Daarin staan voorbeeld tochten voor open kano’s. Als zo’n tocht met een open kano kan, moet het met onze packrafts ook kunnen. Ons oog valt op de rivier de Tarn, een rivier met klasse 1, klasse 2 en klasse 3- water. Een mooie rivier, in een prachtige omgeving en hopelijk lekker rustig in oktober. Dus in de auto en naar Zuid-Frankrijk. Omdat het waterpeil van de Tarn ineens flink kan stijgen in het najaar, zijn de meeste campings langs de Tarn gesloten vanaf oktober. Dat wisten wij ook niet en kostte ons een halve dag zoeken. De camping in Boyne blijft gelukkig open tot half oktober, dus dat wordt onze thuisbasis.

DSC_8590
Gorges du Tarn

Deze week maken we dagtochtjes met de packraft. We beginnen met een stuk klasse 1 water: We zetten de auto neer bij de camping La Blaquière, lopen een stukje de weg af en vinden een paadje naar de Tarn. Ter hoogte van la Croze doorwaden we de Tarn en aan de overkant zoeken we Sentier de la Vallée du Tarn. Een wandelpad langs de Tarn. Voor la Malène vinden we een mooi strandje. We blazen onze packrafts op, zetten de peddels in elkaar, maken de rugzakken vast en vertrekken.

DSC_8375
Les Détroits

De strandjes, bossen en rotsen wisselen elkaar moeiteloos af. Er zijn niet echt stroomversnellingen, maar de hele rivier stroomt gelukkig harder dan de Dommel. En zo dicht langs toren-hoge rotspijlers varen is echt een genot. Het is jammer dat we al snel terug zijn bij de auto.
De dag erna zetten we onze auto in La Malène en lopen over de brug naar de andere kant van de Tarn. We vervolgen onze weg over het pad van gisteren stroomopwaarts. We komen door het dorpje Hauterives, dat alleen te voet of met een bootje te bereiken is. Zodra we Saint Chély-du-Tarn zien, gaan we het water in. Dit stuk zou klasse 1 tot 2 moeten zijn, maar het verschil met gisteren vinden we moeilijk te duiden.

DSC_8417
Hauterives

De derde keer zetten we de auto neer in le Rozier en lopen richting les Vignes. Dit stuk zou klasse 2 tot 3- zijn. We steken in le Rozier de brug over en lopen weer over het bekende pad stroomopwaarts. Deze keer is het varen wel echt spectaculairder. De stroomversnellingen wisselen elkaar af met stukjes rustig peddelen. Om op adem te komen zullen we maar zeggen. Prachtig, we moeten goed ons best doen om goed door de versnellingen te komen en de packrafts krijgen flink te verduren. Ondanks dat deze packrafts gemaakt zijn voor rustig water, kunnen ze ook met wild water overweg. Wij vinden het prachtig en genieten met volle teugen. Onze filmcamera heeft een lege accu deze dag, waardoor we geen opnamen hebben. We besluiten om dit stuk nog eens te doen, deze keer met een volle accu, later deze week. Er zit genoeg uitdaging in dit stuk Tarn om zelfs een tweede keer niet te vervelen.

DSC_8520
Stroomversnelling tussen les Vignes en le Rozier

Als laatste voeren we nog een stukje op de rivier le Dourbie tot aan Millau. De Dourbie staat eigenlijk te laag voor onze packrafts. We moeten een paar keer uitstappen vanwege het lage water, maar vermaken ons nog steeds prima.

Ondanks dat we onze klimspullen meegenomen hebben, komen we aan klimmen niet toe. We maken een kleine wandeling in de buurt van de camping, van Boyne naar Mostuéjouls en terug. Een andere dag maken we ook een wandeling vanaf le Rozier. We gaan naar Rocher de Capluc, waar voor het laatste stuk naar de top wat ijzeren staven en ladders zijn aangelegd. Vanaf boven heb je een prachtig uitzicht op le Rozier en de Gorges du Tarn. Daarna vervolgen we over Sentier J. Brunet (sentier très difficile) een mooi stuk door de rotsen, om via de GR6A en Gorges de la Jonte terug te keren. Een mooie wandeling, langs duizelingwekkende rotsen.

DSC_8623
Gorges de la Jonte in oostelijke richting

De hele week, maar vooral tijdens de wandeling in de Gorges de la Jonte zien we vele vale gieren. Ze zweven de hele tijd in een groep langs de verschillende bergtoppen. We tellen soms wel 50 gieren in één groep! Indrukwekkend.

DSC_8632
Vale gier

Klik hier om alle foto’s te bekijken.

Film

Bibliografie

Peter Knowles – White Water Massif Central
Rivers Publishing U.K.
ISBN 0-9519413-6-4

IGN Carte de Randonnées, Carte topographique top 25, 1:25 000, 2640OT: Gorges du Tarn

IGN Carte de Randonnées, Carte topographique top 25, 1:25 000, 2641OT: Millau

2 gedachten over “Packraften op de Tarn

  1. Super gaaf dit! Wanneer jullie op pad gaan hoeveel kilo draag je dan ongeveer mee? Mooie foto van de gier. Tof filmpie! En nog reparaties moeten doen?

  2. Mooie blog! Tof ook om eens andere packrafts dan de Alpacka’s in actie te zien! Al enig zicht op de duurzaamheid? Al veel rotsen geraakt met de bodem, en wat zijn de gevolgen daarvan? Die FlytePackers zijn wel erg interessant wat prijs en gewicht betreft, maar ben hier wel benieuwd naar. In die ene foto van die versnelling lijkt de boeg ook wel erg laag in het water te liggen, krijg je zo veel nattigheid binnen? Mogelijks probleem met volwaardige rugzak van 15kg?

    Willem

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s