Sarek, zomer 2010

De voorbereiding

00_01
Dit nemen we de komende 2 weken mee.

Op de heenreis wegen onze rugzakken 21.8 kg en 22.0 kg. Op de terugreis nog maar 15.1 kg en 13.8 kg. Het verschil hebben we opgegeten.

Vrijdag 6 augustus 2010

6 Augustus, eindelijk! Na de tijden van voorbereiden en voor-genieten is het moment aangekomen. Voor onze deur stappen we ’s ochtends op de bus. Daarna met onze vertrouwde geel-blauwe Intercity naar Schiphol. Met KLM vliegen we van Amsterdam naar Stockholm Arlanda Airport. Iedereen, ook met aansluitende vlucht mag daar zijn bagage van de band halen, waarna we nog een keer door de security heen mogen. De beveiligers hebben geluk dat we onze bergschoenen nog maar één dagje aan hebben. Ze zullen op de terugweg wel wat minder enthousiast worden als we onze schoenen mogen uittrekken. Van Stockholm Arlanda gaan we naar Gällivare, oftewel Lapland Airport. Deze binnenlandse vlucht gaat al stukken gemoedelijker. We hebben geen ticket, maar een uitgeprint A4tje waar onze internet reservering op staat en 2 paspoorten. Blijkbaar is dat genoeg hier om toegelaten te worden tot het vliegtuig. Deze keer is het geen blauwe vogel, maar een witte met twee grote propellors.

01_01
De vlucht naar Lapland Airport.

We zoeken in Gällivare naar de jeugdherberg die we op internet gevonden hadden. Deze blijkt echter niet meer te bestaan. We overnachten daarom maar in een bed & breakfast. Ondertussen is het al na negenen ’s avonds.

De tocht

00_03
De tocht

Zaterdag 7 augustus 2010, eerste wandeldag

Vandaag vroeg uit de veren. Tas goed inpakken en om 9.00u staan we op de stoep bij de Intersport. We hebben gas nodig en op de deur staat dat ze om 9.00u openen. Dat blijkt niet te kloppen, om 10.00u pas. Onze bus vertrekt om 9.45u, dus dat past niet. Dan maar de supermarkt in, waar we paraffine vinden. Dat brandt ook, dus daar hebben we maar 2 liter van gekocht.
De bus blijkt helemaal vol te zitten! Vandaag gaat het gebeuren, nog twee-en-een-half uur in de bus en dan zijn we aan het begin van onze tocht. Voor ons in de bus zit een praatgrage Amerikaan. Hij blijft maar doorkletsen met zijn maat, waardoor we al snel verlangen naar de rust die ons wacht.

02_01
De bushalte bij de stuwdam Suorva.

Bij de stuwdam van Suorva gaan we als enigen uit de bus. Hier is dan wel een bus-halte, maar dat is dan ook het enige! Geen huizen, geen verkeer, niks. Bij de stuwdam is het even zoeken naar het begin. De weg die over de dam loopt, wordt alleen gebruikt voor onderhoud en is afgesloten met een grote poort. Verder staat er een hekwerk omheen. We vinden een gat in het hek en kunnen dan eindelijk het stuwmeer oversteken. We lopen een stukje over de weg, om daarna een berkenbos in te gaan. Het is hier nogal zompig en we maken meteen kennis met onze vrienden voor de komende tijd: De Zweedse mug. Boven de boomgrens waait het wat meer en zijn er dus ook minder muggen. We lopen vandaag een uur of vier en zetten dan onze tent neer. Vanaf dit plekje hebben we mooi uitzicht over het stuk dat we al gelopen hebben.

02_02
De tent, op de achtergrond het stuwmeer.

We steken de brander aan en… Nou ja, we proberen de brander aan te steken. Dat lukt niet zo goed. paraffine moet je eigenlijk voorverwarmen met een vluchtige brandstof. We lossen het op door een klein stukje papieren zakdoekje als lont te gebruiken. Dat werkt gelukkig ook als voorverwarming. Na het eten is het tijd voor een vuurtje en genieten van het uitzicht.

Zondag 8 augustus 2010, tweede wandeldag

03_08
Indrukwekkend landschap.

Als we deze morgen vertrekken, is de wind gaan liggen. We moeten nog een klein stukje klimmen om op een plateau aan te komen. We zijn nu alweer onder de indruk van de mooie natuur en landschappen die we hier zien. Met dit weer is navigeren niet al te moeilijk: een kwestie van goed op de kaart kijken … en dan goed mikken. Aan het eind van de dag worden we weer beloond met een mooi plekje voor de tent. Tijd om wat te eten te gaan maken en om even in het dagboek te schrijven.

03_05
De kaart, onmisbaar.

Maandag 9 augustus 2010, derde wandeldag

Het grootste deel van vandaag lopen we over blokkenterrein.

04_02
Blokkenterrein.

Vandaag zien we ook onze eerste rendieren. Eerst zien we alleen een aantal gewei-en. Daarna komen we zelfs een paar rendieren tegen. Wel zijn ze nog best ver weg.

04_09
Een van de eerste rendieren die we dit jaar zien.

We steken een paar kleine stroompjes over door over de stenen te stappen. Tegen het einde van de dag komen we aan bij de rivier de Suottasjjågåsj. De Suottasjjågåsj is een snel-stromende gletsjerstroom die gevoed wordt door de Suottasjjiegna gletsjer. Fred probeert de eerste doorwading, maar hij zakt weg tot aan zijn heupen. Omdraaien, afdrogen, schoenen weer aan, even bijkomen en op zoek naar een betere plek om te doorwaden. Een stukje verder stroomafwaarts probeert Charissa een keer zonder tas, maar het stroomt daar ook te hard en het is te diep. Nog een stuk verder stroomafwaarts zetten we onze tent op en beginnen we met het eten te koken. Morgen is weer een dag, hopelijk is het water ons dan beter gezind.

04_12
Suottasjjågåsj.

Dinsdag 10 augustus 2010, vierde wandeldag

05_01
Kampeerplek, onder de Niják.

Dit is onze kampeerplek van afgelopen nacht. Op de achtergrond is de Niják te zien, een berg die 900 meter boven het land uittoornt. Toen we vanochtend de tent open ritste, kwam net een kudde rendieren voorbij. Ze lijken elke dag wel dichterbij te komen. Erg leuk om ze zo voorbij te zien rennen.

05_03
Doorwaad-plek

En dan natuurlijk het moment waar we op gewacht hebben: We hebben een plekje gevonden om te doorwaden. Eerst even verkennen zonder tas, daarna oversteken met tas. Gelukkig lukte het deze keer wel! We hebben onze slippers bij, die we vastzetten met een spanbandje. Deze tip hadden we op internet gevonden en blijkt heel erg goed te werken. En dat voor maar 10% van het gewicht van onze sandalen! Na het doorwaden snel de voeten drogen. Brrrr het water is echt koud!

05_04
Doorwaad-schoenen.

Deze dag lopen we om de Niják heen. Aan deze kant van de Niják moet weer een “soort-van” pad zijn. In dit dal lopen meer mensen dan in het deel dat we de eerste drie dagen hebben gelopen. Soms zijn er dus voetafdrukken te zien, maar vaak ook zijn het rendierensporen.
Tegen het einde van de dag volgen we per ongeluk een rendierenspoor en lopen we aan de andere kant van een heuvel terecht. We wilden eigenlijk op een andere plaats kamperen, maar zetten uiteindelijk onze tent neer in de buurt van het meertje Ruohtesjávrásj. Morgen gaan we weer verder over het pad. Vanaf onze kampeerplek kijken we het Ruohtesvágge dal in. (vágge betekent u-vormig dal in het Samisch) Als we ’s avonds onze slaapzakken opzoeken, begint het te regenen.

05_07
Ruohtesvágge.

Woensdag 11 augustus 2010, vijfde wandeldag

Vandaag staan 5 doorwadingen op het programma: Smajllájåhkå, Boajsájågåsj, Máhtujågåsj, Tjågnårisjågåsj, Bieljåhkå. We krijgen er steeds meer ervaring mee, maar het blijft nog steeds moeilijk.
Zo vervolgen we onze weg door het Ruohtesvágge dal. We komen onderweg een aantal mensen tegen, die we steevast begroeten met een oer-Zweeds “Hej”. Onderweg komen we zelfs iemand tegen die vraagt of hij even op onze kaart mag kijken. Die is hier onderweg, naar eigen zeggen, met te weinig eten en zonder kaart. Ongelooflijk!
Aan het eind van het Ruohtesvágge dal ligt Mikkastugan. Een plaats met een bivak en een wc. Hier komen een aantal dalen van Sarek bij elkaar en het wordt ook wel “het middelpunt van Sarek” genoemd.

06_04
Mikkastugan.

06_03
Gelukkig ligt er een brug, deze rivier is niet doorwaadbaar.

Het pad waar we nu over lopen is niet gemarkeerd en verdwijnt soms in de drassige ondergrond. Het Ruohtesvágge dal is erg mooi. Er is eigenlijk alleen maar lage begroeiing, maar het is een leuke afwisseling met de grote stenen blokken van de eerste paar dagen.

06_08
Låddebákte.

De berg in de achtergrond heet Låddebákte. Morgen gaan we verder over de col, links van de Låddebákte.

Donderdag 12 augustus 2010, zesde wandeldag

Lage bewolking en dreigend weer. Als we alles ingepakt hebben en willen vertrekken, trekt het nog verder dicht en voelen we zelfs een paar druppels. Tot nu toe is elke dag dreigend begonnen, dus we zullen zien wat deze dag gaat brengen.

07_02
Spökstenen.

De plek waar we de klim naar de col beginnen heet Spökstenen. Het is een steile klim, maar wel met een prachtig uitzicht over waar we vandaan komen. We verbazen ons erover hoeveel water er door de Ráhpajåhkå rivier stroomt. Helemaal stroomopwaarts zijn we twee keer door deze rivier gewaad, op deze plek is dat echt niet meer mogelijk. Wat een geweld.

We komen op de col aan en lopen dan door het Snávvávágge dal lopen. We hebben daar niet veel van kunnen zien, omdat het helemaal in de wolken lag. Aan de andere kant van het dal zijn we afgedaald, weer terug naar de rivier Ráhpajåhkå. We lopen nu het Rapadalen dal in. Met de verrekijker hebben we daar onze eerste eland gezien.
We dalen af naar Skårkistugan en zetten een uurtje verder onze tent op. Tijd om wat te eten te maken en een klein vuurtje. ’s Avonds koelt het nogal veel af. Onze tent staat net voor de oversteek van de Skoarkkijávrátia. We kijken uit over een prachtig meertje.

07_04
In de buurt van Skoarkkijávrátia.

Vrijdag 13 augustus 2010, zevende wandeldag

Vandaag maken we maar een kort dagje. Het is prachtig weer en we lopen zelfs iets voor op schema. Daarom hebben we het ’s ochtends rustig aan gedaan.
We steken de Skoarkkljávrátia over door over de stenen te lopen. Daarna veel moerasjes en berkenbosjes. Het oversteken van de Alep Vássjájågåsj ging niet zonder onze bergschoenen uit te trekken. Meteen maar even geluncht langs de rivier.

08_04
Eland.

Vandaag hebben we ook onze tweede eland gezien. In één van de meertjes in de buurt van onze kampeerplek van gisteren stond een eland. Hij ging telkens even kopje-onder om van de waterplanten te snoepen. Hij had ons al lang gezien, maar vond het bekijks blijkbaar niet erg. We hebben rustig wat fotootjes en filmpjes staan maken aan de kant. Ondertussen at hij lekker door. Wat een maf gezicht! Sarek staat bekend om het goede klimaat voor elanden. Ze schijnen hier dan ook extreem groot te worden.

08_05
Rapadalen.

Een uurtje na de lunch komen we al bij een mooi plekje om te kamperen: vlak voor de splitsing van de Lulep Vássjájågåsj. We kijken prachtig terug op de route, links zien we de Alep Spádnek en Lulep Spádnek en recht voor ons ligt de Gådoktjåhkkå. Dit is precies de plek die waar gepland hadden te gaan staan. We gaan even lekker in het zonnetje liggen en houden ons de rest van de dag bezig met wat kleren wassen, scheren, een berichtje op het weblog zetten en een beetje luieren.

Zaterdag 14 augustus 2010, achtste wandeldag

09_01
Doorwaden van de Lulep Vássjájågåsj.

We beginnen deze dag met het doorwaden van de Lulep Vássjájågåsj. Die stroomt zo dichtbij, dat we vanochtend niet eens onze bergschoenen aan doen, maar meteen op onze slippers naar de rivier lopen. Hier komt het water maar tot aan onze knieen. We horen later dat het water erg hoog staat dit seizoen.
Ook vandaag begon met dreigende luchten. Het verschil met de rest van de dagen is, dat er vandaag wel regen uit komt vallen. We stoppen dus even en trekken onze regenjassen aan. Al vrij vlot komen we erachter dat dat niet genoeg is en dat we ook de regenbroek aan moeten doen. Omdat we zowel door moerassen lopen als door dichte begroeiing, worden onze schoenen ook steeds natter. Ook in de schoenen houden we het jammergenoeg niet droog. Vandaag lopen we een groot deel van de dag dicht langs de rivier de Ráhpaädno.
Op een gegeven moment roept Charissa dat ze wat ziet: Op de oever van de rivier staan afdrukken van bere-klauwen! Ondanks dat het flink regent, nemen we even de tijd om hier wat foto’s van te maken. Dit is wel zo speciaal, dat moet op de foto! En dit is ook meteen precies genoeg dichtbij een beer als we willen. Dichterbij hoeft echt niet!

09_03
Bere-klauwen.

Omdat we toch stil staan, maken we van de gelegenheid gebruik om te lunchen. Een paar uur later komen we aan bij de grens van het nationale park Sarek. In de blauwe brievenbus zit een walky-talky, waarmee we een boot naar Aktse kunnen bestellen. Volgens ons gidsje, gaat de boot pas om 17.30. We proberen de boot op te roepen, maar krijgen geen antwoord. Het is vroeg in de middag en het regent nog steeds, we zetten de tent maar op zodat we een beetje op kunnen drogen. Als we de tweede keer de boot oproepen, vertellen ze inderdaad dat die om 17.30 komt.

09_04
Het einde (of begin) van Sarek Nationalpark.

09_06
Nammásj.

Onderweg hebben we een prachtig uitzicht op de Nammásj. Met het oranje bootje zijn we naar Aktse gebracht voor Kr 300,- p.p. We worden opgehaald aan de voet van de Nammásj. Daarna zijn we de rivier de Ráhpaädno verder afgevaren, om uit te komen op het Laitaure meer. Van de steiger bij Aktse tot bij de hut lopen, duurt ongeveer 10 minuten.

Zondag 15 augustus 2010, negende wandeldag

We hebben onze tent neergezet bij de hut in Aktse. Aangezien we hier ook eten kunnen kopen, besluiten we om een dagje te blijven. Vandaag gaan we naar de top van de Skierffe.
Het is echt four-seasons-in-one-day. We nemen regenkleding mee, een dikke trui, handschoenen en een muts, voor het geval dat, maar hebben ze echt nodig. Boven op de Skierffe is het stukken kouder en het waait er hard.

10_05
Vanaf de top van de Skierffe.

Maandag 16 augustus 2010 t/m 18 augustus 2010, tiende wandeldag t/m twaalfde wandeldag

Eigenlijk zouden we dit laatste stuk van onze route in twee dagen doen. Aangezien we geen extra dagen nodig hebben gehad en we eten bij konden kopen in Aktse, doen we dit stuk in drie dagen. Tijd om te genieten dus, geen lange dagen.
Dit deel van de route loopt over de Kungsleden, een bekende wandelroute in Zweden. Dit pad is goed aangegeven en ook breder dan de paadjes die we tot nu toe hebben gezien. Het loopt in het begin door een berkenbosje, dan nog een klein stukje over rotsen en daarna zien we alleen nog maar naaldbomen.

11_02
Laatste blik op de bergen van Sarek.

Het valt meteen op dat de wildernis voorbij is, zodra we over de Kungsleden lopen. Het pad is een stuk breder en het is goed aangegeven. Hier lopen meer mensen dan de route die we tot nu toe gelopen hebben. Als het terrein moerassig wordt, zijn er vlonders aangelegd en als er een rivier overgestoken moet worden, is er een brug gemaakt.

11_05
Einde wildernis.

11_06
De bushalte in Kvikkjokk.

Terugblikken

12_03
Samen genieten.

13_02
Rudolf.

18_01
De hoofdrolspelers.

Klik hier om alle foto’s te bekijken.

Film

Bibliografie

Sander van der Werf – Trekking in Zweden
Voorbeeldtochten: Sarek MT8, DT5
Uitgeverij  Dominicus, 2009
ISBN 978 90 257 4377 2

Lantmäteriet, Lantmäteriets Fjällkarta 1:100 000¸ BD7 Sitasjaure – Ritsem

Lantmäteriet, Lantmäteriets Fjällkarta 1:100 000¸ BD10 Sareks Nationalpark

8 gedachten over “Sarek, zomer 2010

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s