Groenland, zomer 2008.

Zondag 13 juli 2008.

Gisteren zijn we met de auto vertrokken naar Denemarken. Vandaar vertrok onze vlucht met Air Greenland. Het was zwarte zaterdag, maar naar het noorden was het gelukkig rustig op de weg. Na een lange nacht zonder slaap, mochten we om 7.00 inchecken. In het vliegtuig hebben we een beetje gedommeld en geslapen en vier-en-een-half uur later landen we op Kangerlussuaq. Door de laaghangende bewolking hebben we tijdens de vlucht nog niet veel kunnen zien van Groenland.

De camping is snel gevonden: die ligt naast de landingsbaan! Het zijn goedkope overnachtingen: 25 DKK (€ 3.25) per persoon, per nacht. En dat voor een vies toilet en één kraantje. We sluiten maar meteen vriendschap met de lokale muggen.

005
Kangerlussuaq.

Vanavond zijn we een stuk gaan wandelen. Naast Kangerlussuaq ligt een kleine bergrug. Volgens de kaart zou daar een wandelpad over lopen. We vonden alleen maar geitepaadjes. Bovenaan hadden we mooi uitzicht over Kangerlussuaq. We konden zelfs kijken tot aan het ijs. Rond 21.00 komen we terug op de camping. Het was een lange dag, dus we gaan meteen slapen. 10 uur later worden we wakker!

Maandag 14 juli 2008.

Kangerlussuaq, Groot Fjord. In de tijd van de Inuit werd er in deze omgeving wel gejaagd, maar er was nooit een nederzetting gebouwd. Dat is gedaan door de Amerikanen, die in het begin van de tweede wereldoorlog een vliegbasis bouwden hier. Het hele dorpje is gebouwd rond deze vliegbasis. Zo’n beetje alle gebouwen zijn nog gebouwd door de Amerikanen. Het is een van de grotere nederzettingen in Groenland, met een postkantoor, supermarkt, 2 eettentjes, een politiebureau, sportaccomodatie, etc.

MarktKangerlussuaq
De markt.

Vandaag staat nog in het teken van rondkijken en voorbereiden. De supermarkt was gisteren dicht, we hebben dus nog geen benzine kunnen kopen. We hebben gezocht naar een tankstation, maar die accepteerde onze creditcard niet. Ook in de winkel-van-sinkel aan de andere kant van het dorp was geen brandbare vloeistof te vinden. In de supermarkt (Pisifik) vinden we wasbenzine. 1.7 liter moet voldoende zijn voor de komende 11 dagen.

010
Met de fiets op weg.

Daarna gaan we naar “Old Camp”, waar we mountainbikes huren. Hier zien we ook onze eerste ijsbeer, al is hij van steen. Vanuit “Old Camp” zijn we in oostelijke richting gefietst. Er ligt een zandpad dat helemaal tot aan het ijs (25 km verderop) loopt. Deze weg loopt verder op het ijs en werd gebruikt om auto’s te testen. Tegenwoordig rijden er alleen nog maar bussen met toeristen. Onderweg kwamen we nog een vliegtuigwrak tegen; later kwamen we erachter dat dit één van de drie vliegtuigen is die in 1968 in slecht weer is neergestort.

009
Vliegtuig onderdeel.

Dinsdag 15 juli 2008, eerste dag trektocht.

Deze morgen breken we onze tent op bij Kangerlussuaq en maken we een praatje met onze buurman. Een wat oudere Deen, die met zijn familie op het veldje stond. Onze buurman blijkt de route die wij gaan lopen vroeger ook al eens te hebben gelopen. Zijn samenvatting: een erg mooie route, wel zwaar en met veel muggen. Ondertussen is hij opa en maken ze alleen maar dagtochtjes. Over een paar dagen gaan ze met de boot naar Ilulissat. Misschien komen we ze daar nog tegen. Op naar de supermarkt, waar we nog 2 broden inslaan en we zijn op weg.

Vooral het eerste stuk is niet bijster interessant: we lopen langs de enige weg van het vliegveld naar Kellyville.

103
Op het bord (bij het olievat) staat: Welcome to Tikilluarit, Kellyville, an incoherent community, elevation: 600 m, population: 6.

Kellyville is een klein dorpje met een hele grote radar. Hier wordt onder andere onderzoek gedaan naar de atmosfeer.

Het was een prachtige zonnige dag. Jammer dat we 15 km langs een weg gelopen hebben. Morgen begint onze padloze tocht echt.

Wat ons wel opviel is dat er relatief veel verkeer over deze weg rijdt. We kwamen zeker elk uur een auto tegen. Onze tent staat op een prachtig plekje hier bij dit meer. Het valt niet op, een groene tent in het groene gras.

’s Avonds hebben we nog een kleine wandeling gemaakt naar de dichtsbijzijnde heuvel. Teruggekomen is de Saroma klaar, tijd voor een toetje.

105
Tent plek.

Woensdag 16 juli 2008, tweede dag trektocht.

Het is allang licht, opstaan, ontbijt maken en de tent inpakken. Het is hier zo droog dat er niet eens condens aan de binnenkant va de tent zit. Aangezien onze rugzakken best zwaar zijn, hebben we ons schema aangepast. We passen sinds vandaag het “Russische” schema toe: ongeveer 3 kwartier lopen en dan 5 à 10 minuten pauze.

De natuur is hier prachtig, je voelt je inderdaad ver van de maatschappij zoals we die normaal vinden. Naast de prachtige natuur, blijkt deze ook meedogenloos en hard te kunnen zijn. We komen dan ook veel dode rendieren tegen.

107
Onderweg.

Vandaag hebben we ook ons eerste beekje doorwaadt.

Donderdag 17 juli 2008, derde dag trektocht.

Vanmorgen werden we wakker van de warmte in de tent: 29C! We stonden op een bultje bij het meer Qarlissuit. Aan het meer stond nog een ander tentje.

Een uur lopen na onze bivak plaats, staat de Katifikk hut. Er liggen een paar kano’s op de kant en er staat een paar schoenen bij de hut. Er is blijkbaar net iemand aangekomen en die ligt te slapen in de hut. We varen een van de kano’s terug, wat zeker geen straf is met dit prachtige weer.

115
Kano.

We vertrekken met blauwe lucht, een zonnetje en het is windstil. Halvewege het meer Amitsorsuaq hebben we nog aangemeerd en wat gegeten. Tijdens deze pauze is het meteen mooi tijd om de vislijn in orde te maken. Als we even later verder varen, nemen we de vislijn op sleeptouw. Het aas (een stukje van ons middageten) is er al vrij vlug vanaf. We vangen dan ook niets.

Als we even later om een landtong heenvaren, zet ineens de wind op. We peddelen nog door tot 16.00 maar komen dan echt niet meer vooruit. Aan land maken we nog een soepje. Misschien gaat de wind nog liggen.

Leuk bedacht, maar die vlieger gaat niet op. Anderhalf uur later zetten we onze tent neer bij ons prive strandje.

Na het eten en het nagerecht hebben we nog even zitten genieten bij een vuurtje. Het wordt een van de koudere nachten, we trekken zelfs een tweede jas aan.

118
Genieten bij een vuurtje.

Op deze foto is het trouwens rond 23.00: de zon gaat onder om 4.15 en komt om 7.00 weer op. Dat is nog eens een kort nachtje. Gisteren hebben we al veel ingelopen op onze planning, vandaag hebben we alweer verder gelopen dan gepland. Of eigenlijk gevaren.

Vrijdag 18 juli 2008, vierde dag trektocht.

Vandaag beginnen we met een frisse duik in de Amitsorsuaq. We hadden al eerder gemerkt dat het hier ongelooflijk droog is: er zit nooit condens aan de tent. Dat is ook goed te merken bij het scheren: Eerst wat scheerolie op het gezicht, dan natmaken en scheren. Na 3 seconden is het water alweer verdampt!

Tijd voor een ontbijtje, tas inpakken en de tent inpakken. We zijn er weer klaar voor. Voor we vertrekken toch nog maar een foto gemaakt. Wat een prachtige plek!

120
Blik op Amitsorsuaq.

Na 20 minuten zien we het verlaten kano centrum liggen. Er rest ons nog een klein stukje langs het meer. Er liggen geen kano’s meer bij het centrum.

Een uur later zijn we het meer voorbij en lopen we langs een beekje. Tot nu toe waren de kleine beekjes die op de kaart stonden allemaal droog. Deze blijkt echt te bestaan. De route volgt het “dal” van de beek.

En dan staan we ineens te kijken naar een nieuwsgierig rendier. Niet al te oud zo te zien en ook niet schuw. Hij zal wel honger hebben, z’n ribben zijn te tellen.

123
Rendier.

Verderop in dit dal wordt het steeds zompiger. En hoe zompiger het is, hoe meer muggen er zijn. We hopen dat het wat hogerop droger is en, misschien wel belangrijker, wat minder muggen zitten. Dat blijkt ijdele hoop. We staan er erg mooi, met uitzicht over het Kangerluatsiarsuaq meer. Het nadeel van zo ver van het water kamperen is alleen dat “even wat water halen” al gauw een half uur duurt. Gelukkig hebben we aan één gevulde waterzak voldoende.

Vandaag is het 23C in onze tent. Waarom hebben we eigenlijk van die dikke slaapzakken meegenomen?

127
Eind van een dag wandelen.

Zaterdag 19 juli 2008, vijfde dag trektocht.

We beginnen de dag weer met ons “normale” ritueel. Deze keer maken we een video filmpje van het maken van ons ontbijt. Even later zoemen de muggen ons weer om onze oren en pakken we snel onze tassen in.

Dan schrikken we op van een harde zucht en wat gegrom. Als we opkijken zien we onze eerste muskus-os. Deze is wel heel erg dichtbij en schrikt gelukkig harder van ons dan wij van hem! Toen we elkaar zagen was hij ongeveer een meter of 10 van ons verwijderd.

130
Muskus-os.

Verder doen we deze dag wat rustiger aan. We lopen nog steeds voor op onze planning. Vandaag komen we langs verschillende kleine meertjes, poeltjes en beekjes. We zijn er nog steeds verbaasd van hoe helder het water is hier. Aan het wolgras is al te zien dat het hier bijzonder nat is. We zakken soms ook ver weg in het drassige gras en hebben soms zelfs onze gamaschen aan. Gelukkig houden we onze schoenen droog.

132
Drassig.

Ook vandaag is het weer prachtig weer. We nemen het er lekker van en blijven tussen de middag een half uurtje in de zon liggen.

Heerlijk! Eén pakje Hartkeks (onze lunch, een broodvervanger) blijkt niet goed te zijn. Het smaakt heel erg bitter en ruikt naar walnoot. Heel raar, niet lekker en zeker niet de kans op ziek worden waard. De inhoud van dit pakje blijft achter voor de beesten. Later blijken nog een paar pakjes niet goed te zijn. Gelukkig hebben we genoeg te eten meegenomen en hebben we dus geen honger.

Als we aankomen bij een hutje, blijken hier al 4 Denen te bivakkeren. We maken even een praatje en krijgen de tip mee om een keer een trekttocht op de Faroer eilanden te maken. Het is nog niet zo heel erg laat en we hebben nog energie over, dus lopen we nog een stukje door. Na het beklimmen van 2 heuvels komen we aan bij een klein meertje. Dit is een mooie plek voor onze tent.

Rond een uur over negen komt ineens een groepje mensen aanlopen, die aan de overkant hun tentjes neerzetten. Ze dachten om deze tocht in 8 dagen te doen en hebben net genoeg eten bij voor 8 dagen. Hun bergschoenen zijn helemaal doorweekt, omdat ze die niet uit hadden gedaan bij het doorwaden. Ze hebben ook geen problemen met het water uit dit meertje. Wij vertrouwen het water niet, er zwemmen allemaal beestjes in. Daarom koken we het 5 minuten en doen er daarna nog een chloortabletje in.

133
De zon gaat onder.

Zondag 20 juli 2008, zesde dag trektocht.

We hebben deze ochtend weer rustig aan gedaan. Bij onze eerste pauze komen we de andere groep tegen, ondanks dat ze eerder waren vertrokken dan ons. Een aantal mensen van hun lopen niet meer zo gemakkelijk. Ze hebben flinke blaren door hun doorweekte schoenen.

Door het dal waar we hier op uitkijken loopt de rivier de Ole’s Lakseelv. Deze moeten we doorwaden en hij blijkt redelijk snel te stromen. Maar eerst even wat drinken en een reep eten. Dan afdalen naar het dal en nog 5 km door zompig gras. Dan komen we pas aan bij de rivier.

OlesLakseelv
Ole’s Lakseelv.

Het doorwaden gaat makkelijker dan gedacht. Er is een kleine lijn gespannen van de ene oever naar de andere oever. Dat helpt enorm. Met onze sandalen aan en stokken voor de balans is er goed doorheen te komen. Op het diepst komt de rivier tot halverwege de bovenbenen. Je merkt dan pas hoeveel druk dat snelstromende, koude water heeft!

De rest van de dag blijft het redelijk vlak. Een beetje bergop, een beetje bergaf en weer een stukje vlak. Zo schieten we weer flink op! Voor we het weten, zijn we alweer bij het eindpunt van deze dag (volgens onze planning dan!) Dit stuk land heet Ittineq. Het is nu pas twee uur ’s middags, dus we lopen nog maar een stuk door. Als je slecht weer hebt, zal het erg moeilijk navigeren zijn hier, maar wij hebben veel geluk met het weer en het navigeren gaat ons zo makkelijk af. Over 300 meter staat de tweede doorwading van deze dag op de planning, we zijn benieuwd…

We houden onze schoenen aan en met het springen van steen naar steen halen we droog de overkant, geen doorwading dus. Tijd om onze watervoorraad weer aan te vullen. Het stroomt hier vrij snel en het is ook erg ondiep. Charissa heeft blijkbaar zoveel honger, dat ze een vis vangt. Zonder lijn nog wel! We hebben op deze plek nog wat gegeten en onze sokken gewassen.

140
Vis(je).

Daarna gaat onze weg recht omhoog door kruidige bosjes. Een pad is hier niet te bekennen, dus we lopen wat ons het makkelijkst lijkt. De bosjes worden gekneusd onder onze schoenen en het ruikt dan ook erg lekker tijdens het lopen. Op het punt waar onze weg weer wat meer westelijk zou moeten gaan, zijn we doorgelopen tot aan een meer. Dat lijkt een goed plekje voor onze tent.
We hebben een vislijntje uitgezet, maar niets gevangen. Volgens ons gidsje zouden hier zee-arenden moeten zitten, maar die laten zich niet zien vandaag.

Na ons eten hebben we een vuurtje gemaakt. Dit keer op de ouderwetse manier, met wolgras, twijgjes en een vuursteen. We vonden nog een oude weggegooide plank, die we daarna als brandstof gebruikt hebben.

Maandag 21 juli 2008, zevende dag trektocht.

Vannacht is het begonnen met regenen. Vanmorgen regent het nog steeds. Als het heel even droog is, maken we een ontbijtje. Als het blijft regenen, lopen we in ieder geval tot de volgende stop op de planning. Die ligt niet zo heel ver hier vandaan.

Waarschijnlijk lopen we weer door lage struiken vandaag, dus we doen onze gamaschen aan. We vertrekken en het miezelt een beetje. Daarna wordt het weer droog.

We eten onze lunch in de buurt van onze geplande ‘tentplek’. Het weer is toch weer verbeterd, dus we gaan nog maar even door. We hebben alweer een pakje bedorven Hartkeks. Hopelijk blijft het bij deze 2.

Vandaag lopen we verder, langs het meer, door stukjes moeras, door kruiden weidjes en door een paar beekjes. Onze gamaschen komen goed van pas, ze zijn zelfs een beetje te kort: onze broeken zijn tot de knieen nat.

Even later is het prachtig weer en staan we bij een hutje. Wat een prachtige plaats zo bovenaan een heuveltje, met uitzicht over het meer. We lezen in het huttenboek een stukje van begin juni, waarin geschreven stond dat het meer toen voor de helft bevroren was. In begin juni! Ongelooflijk! Er was toen ook nog een andere hut die dichter bij het meer stond. Die is alleen pas geleden afgebrand. Op weg naar het meer komen we inderdaad de resten tegen. De afgebrande hut was blijkbaar erg nieuw, ze stond nog niet op onze kaart.

We lopen nog een klein stukje naar beneden, steken een beekje over en zetten onze tent aan het meer. Het oversteken van dat beekje ging maar net goed. Fred gleedt van een steen en belande met zijn schoen in het water. Gelukkig niet lang genoeg dat er water in z’n schoen kwam.

149
Tent-plek

Dinsdag 22 juli 2008, achtste dag trektocht.

150
Waterval.

Gisterenavond was het nog knap koud. Er waaide een fris windje en voor het eerst sinds we in Groenland zijn, hebben we een extra laagje kleding aangetrokken. Een fijne bijkomstigheid is dat de muggen ook wegblijven bij dit frisse weer.

Tegen de middag is het toch weer warm geworden: Onze thermometer geeft 24C aan! Wie had dat gedacht in Groenland, een kleine 100 km van de gletsjer verwijderd! Tegen lunchtijd lopen we door een rotslandschap. De wind is weer opgestoken en het is meteen weer een stuk frisser. Vandaag gaan we als lunch proberen een omelet te maken. We hebben namelijk omelet in poedervorm meegenomen. Het is niet zo gemakkelijk als onze “normale” lunch: we moeten nu de brander aansteken, wat niet zo snel gaat in deze harde wind. De omelet smaakt goed en vult ook goed. We genieten er nog lang van: Allebei hebben we de rest van de middag last van een brok omelet in onze maag. Geen goed voer om mee rond te trekken. Alweer wat geleerd.

155
Een dagafstand.

Vanmorgen stonden we met onze tent nog aan het begin van het dal. Een dag later zijn we aan het andere einde van het dal, waar we onze tent weer neerzetten. We staan in de buurt van een hutje dat niet op de kaart staat. Aan het eind van de middag is de wind gaan liggen en wordt ’t weer warm. We komen nog flink wat sporen van de jacht tegen hier in de buurt van de tent. ’s Avonds is het tijd voor een klein vuurtje. Er ligt genoeg dood hout in de buurt.

Woensdag 23 juli 2008, negende dag trektocht.

Vandaag is een erg afwisselende dag. We volgen een stroompje, die we ook drie keer over mogen steken. Verder komen we vandaag weer veel struikjes tegen, zompige mossen en veel moeras.

161
Stroompje.

’s Middags komen we aan bij het zoveelste meertje. We worden uitbundig begroet door een jonge gans. Hij kwettert er flink op los. Leuk natuurlijk, dus fotootjes gemaakt en een filmpje. Hij loopt gezellig een stuk mee. De gezelligheid ging er wel vanaf na een paar kilometer. Het lijkt erop dat we hem toch kwijt zijn gelopen. Tijd voor een korte pauze. We zitten nog maar net, of hij komt alweer vrolijk aanzwemmen.

163
Onze wanna-be adoptie-gans.

Donderdag 24 juli 2008, tiende dag trektocht.

164
Kangerluarsuk Tulleq.

Met dit uitzicht werden we wakker vandaag. We moeten eerst een flink stuk langs het meer Kangerluarsuk Tulleq lopen. De grond is hier weer moerassig, zacht en zompig. We waden door 7 beekjes en stijgen 400 m.

Boven aangekomen, begint het flink te waaien. Het wordt tijd om onze handschoenen aan te doen. We kamperen met prachtig uitzicht op het Nasaasaaq dal. Dit uitzicht wordt ’s avonds beloond door een mooie gereflecteerde zonsondergang. (Zon onder: 23.50, zon op: 3.30)

166
Nasaasaaq.

Vrijdag 25 juli 2008, elfde dag trektocht.

En dan is het zo ver… Rond half twee ’s middags komen we in Sisimiut aan. 6000 mensen groot en rommelig. We overnachten in een tot jeugdherberg omgedoopte school. Met handen en voeten leggen we uit dat we één twee-persoons kamer willen hebben. Even nog een belletje naar huis met de sateliet telefoon, en dan slapen. In een echt bed, met op de achtergrond het rustgevende geluid van slede-honden.

167
Sisimiut.

207
De jeugdherberg, je zal hier maar postbode zijn en de huisnummers moeten decoderen.

Zaterdag 26 juli 2008.

Vandaag brengen we de dag door met slenteren door Sisimiut. De hoofdweg loopt dwars door de stad. Naast de mooie, fleurige huisjes die je altijd in de reisgidsen ziet, is er vooral veel gebouwd met golfplaten of zijn er betonnen flats neergezet. Omdat normaal alles onder de sneeuw ligt, zul je hier geen mooie aangeharkte tuintjes tegenkomen.

We vervelen ons in het centrum. We bekijken wat winkels, maar zijn niet hier gekomen om te winkelen. Maandag gaan we met het vliegtuig naar Ilulissat. We hebben ook nog door een openlucht museum gelopen, waar ze wat turfhuizen hebben nagebouwd. Dan maar terug naar de jeugdherberg, waar we een bakje koffie drinken en het bonenspel spelen. Daarna zijn we maar vast begonnen met de planning van onze tocht rond Ilulissat.

Deze avond zijn we teruggelopen om wat te gaan eten in het cafetaria van de zeemanshuizen. Dit zijn een soort goedkopen hotels voor zeelieden. Als we om 19.30 daar aankomen, blijkt de keuken al gesloten. We zitten niet in Spanje, waar ze rond deze tijd pas de keuken openen. Dan maar een pizza gehaald in een tentje langs de hoofdweg. Dit tentje zit vol met hippe jongeren. Wat een aparte stad.

Zondag 27 juli 2008.

Vandaag gaan we gelukkig weet iets aktiefs doen. We hadden gisteren gevraagd hoe makkelijk het is om de Nasaasaaq te beklimmen. De weg tot het plateau was makkelijk te vinden. De weg van het plateau omhoog is goed te vinden. Van de top omlaag naar het plateau is een klein doolhof. Daarom besluiten we het stuk van het plateau naar de top zonder tas, en met de gps aan te doen. We hebben daar wat gegeten en zijn vertrokken naar de top. De laatste 200 hoogtemeters beginnen met één pad, dat zich al gauw vertakt in vele paadjes. Hopelijk is er maar één top.

208
Vanaf het plateau, met op de achtergrond de top.

211
De top 770m, op de achtergrond Sisimiut.

Maandag 28 juli 2008, vlucht van Sisimiut naar Ilulissat.

De weg naar het vliegveld loopt langs de haven.

215
Standbeeld.

Dinsdag 29 juli 2008, eerste dag trektocht.

We waren omgerekend E 22,- kwijt om een nachtje slapen in ons tentje op een knollenveldje met 3 vieze wc’s, 2 douches en 2 wasbakken. Daarom zijn we vanochtend maar vlug weer vertrokken. Deze keer een 3 daagse rondtocht in de buurt van Ilulissat.

We hebben eerst een stukje langs het keien-strand gelopen. Ilulissat is de plaats waar het grote land-ijs van Groenland afkalft in de zee.

401
Keien-strand in de buurt van Ilulissat.

Erg indrukwekkend allemaal. Grote brokken ijs liggen overal. Door de zon worden ze warm en vallen ze uit elkaar. Ook de ijsbergen in de zee smelten langzaam, waardoor ze nog wel eens breken of omrollen. We lopen zo een tijdje parallel aan het fjord. Navigeren is niet echt gemakkelijk hier. We doen er langer over dan verwacht, omdat we elke keer een stukje moeten stijgen en dan weer moeten dalen. Door dit stijgen en dalen kunnen we nooit echt ver kijken, wat het navigeren lastig maakt.

Na de lunch hebben we nog even in het zonnetje gelegen. Wat een lekker weer. Wat een geluk. Aan het eind van het dal komen we bij de hut (69N10’50” 50W53’34”). Deze ligt aan een prachtige, kleine baai. Aan het eind van de dag krijgen we nog gezelschap van 3 Denen.

403
Hutje.

404
De kleine baai.

Woensdag 30 juli 2008, tweede dag trektocht.

Vandaag beginnen we met een flinke klim. Op de foto is nog net de hut te zien. De meeste mensen lopen in één dag naar de hut en de volgende dag weer terug. Het verdelen van de terugweg in twee dagen en een stukje verder naar het noorden te lopen doet dus ook niemand.

406
Uitzicht op de Kangia.

Lunchen doen we met uitzicht op de Kangia, de baai waar alle ijsbergen naar zee drijven. Een mooie plek, maar het blijft een geweld. Kamperen doen we vandaag aan het meer Nalluarsuup Talia. Door de wind was het eten maken een gevecht: Eerst blies hij de hele tijd de aansteker uit. En als de brander dan eindelijk vlam vatte en wilde gaan starten, blies hij de brander uit. Toen de brander het eindelijk deed, moesten we de vliegjes uit ons eten houden.

Na het eten zijn we nog naar een lokaal topje (460 m) gelopen. Niets belangrijks voor Groenlanders, een naam heeft het niet. Wel stond er een gruwelijk grote steenman.

411
Kangia vanaf een lokaal topje.

Donderdag 31 juli 2008, derde dag trektocht.

Vandaag weer een mooi stuk route. Voornamelijk door een paar dalen en over blokkenterrein. Het laatste stuk hebben we door een drassig moeras gelopen.

Overnachten doen we in de jeugdherberg in Ilulissat. Ilulissat betekent trouwens gewoon “ijsberg” in het Groenlands. Lekker makkelijk. Slapen in de jeugdherberg gaat niet al te best. Het is er erg warm, we hebben de hele avond dorst gehad.

Wij hebben het gewoon bij frisdrank gehouden, de rest van de wijk hier zat in de kroeg. Heel erg irritant, om half twee ’s nachts kwam de eerste lichting terug uit de kroeg. Die buurten natuurlijk nog even na op straat, met harde lachsalvo’s. Rond een uur of drie kwam de tweede lichting terug. Zelfde verhaal. Blijkbaar hoeven ze morgen niet op om naar hun werk te gaan.

Vrijdag 1 augustus 2008, Ilulissat.

Vanochtend om zes uur is een zonsverduistering. Het was mogelijk om een mini-cruise te boeken, zodat je de zonsverduistering nog beter kan zien. De hele vrijdag zit de lucht alleen pot-dicht: Ilulissat is gehuld in een dikke laag bewolking. Van de zonsverduistering is niet meer te zien dan dat het wat donkerder is dan normaal.

505
Ilulissat.

507
Ilulissat.

508
Ilulissat.

We brengen deze dag door met wandelen door en rond Ilulissat. Nadat we nog wat gegeten hebben, beginnen we langzaam te lopen naar het vliegveld. We kamperen aan het begin van de landingsbaan. Morgen staat de wekker om 7.00. Om 8.00 checken we onze bagage in en begint onze terugreis naar Nederland.

Terug in Denemarken eten we wat in een fastfood restaurant. We overnachten in één of ander vaag motel in een niet zo’n frisse buurt in de buurt. Via een automaat kunnen we nog een kamer reserveren. We hebben daar nog een “Hotel California” ervaring: Het hele motel is een doolhof en de uitgang staat nergens in het Engels aangegeven. Uiteindelijk blijkt de uitgang op de 2e etage
te zijn en de vorm van een nooduitgang te hebben…

Klik hier om alle foto’s te bekijken.

Film

Bibliografie

David Kuhnert & Oliver Schröder – Arctic Circle Trail
Uitgeverij Conrad Stein Verlag GmbH, 2004
ISBN 3 89392 537 6

Greenland, Vandrekort Vestgrønland 1:100000, Kangerlussuaq

Greenland, Vandrekort Vestgrønland 1:100000, Pingu

Greenland, Vandrekort Vestgrønland 1:100000, Sisimiut

Greenland, Vandrekort Nordgrønland 1:100000, Ilulissat

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s