Van Vercors tot Hoge Venen

Vercors

In Nederland liggen nog net wat restjes sneeuw als we wegrijden. Onderweg speelt de autoradio Frank Zappa’s “Don’t eat the yellow snow”. We rijden vanuit het noorden over het plateau naar Col de Rousset. In het begin is de weg nog vrij van sneeuw, maar vanaf halverwege het plateau ligt er ook sneeuw op de weg. Bij Col de Rousset rijden we de weg in richting parking de Beure. Ook hier ligt sneeuw, maar er zijn steentjes gestrooid. We halen de parking net zonder de sneeuwkettingen op te moeten leggen.

Vanaf parking de Beure vertrekken we met ski’s en pulka, maar we wisselen de ski’s toch snel in voor sneeuwschoenen. Er ligt 1.40 m sneeuw, een prachtige witte, dikke deken, maar door de dikke laag poedersneeuw is niet te stijgen met ski’s.
Bovenaan de sleeplift komen we een Fransman tegen die met sneeuwschoenen, ski’s en rugzak ook een toertje maakt. Hij is jaloers op onze pulka’s. Nu nog wel …

01
Op weg vanaf parking de Beure

Het zonnetje schijnt en we schieten aardig op. In het bos naar Pas des Econdus verandert het continu stijgen in een meer glooiend landschap. De pulka’s komen ons regelmatig voorbij schuiven op de steile stukken. De aluminium buizen die zorgen dat de pulka’s niet tegen onze schoenen schuiven kunnen de krachten toch niet aan. Bij Fred is de eerste buis al vrij snel krom. We hebben nog een reserve touw bij en gebruiken die om verder te gaan.

02
Montagne de Beure

04
Montagne de Beure

Op de vlakte na Pas des Econdus zetten we de tent op. Het schemert als we gaan eten. ‘s Nachts daalt het kwik tot -6 C in de tent en begint het te sneeuwen. Tegen de ochtend is de wind flink aangewakkerd en sneeuwt het nog steeds. Omdat de pulka’s het bergaf niet doen met kromme stokken en we één kapotte skistok hebben, besluiten we terug te gaan naar de auto.

06
Bivak onder Tête de Faisan

Ons plan is om de pulka’s en alles wat we niet nodig hebben in de auto achter te laten, nieuwe stokken te kopen, en het dan nog een keer te proberen met alleen de rugzakken. Jammer, zonder stijgijzers en pickels zit een beklimming van de Grand Veymont er niet meer in. Er is meer sneeuw gevallen afgelopen nacht, deze keer hebben we wel sneeuwkettingen nodig om van de parkeerplaats af te komen. Skistokken vinden we pas in Crest, een halve dag later.

Als we de volgende dag weer bij Col de Rousset aankomen, waait het, een stevige windkracht 6 met stormachtige rukwinden. Het sneeuwt nog steeds en het zicht wordt belemmerd door lage bewolking. Dit weer zal nog zeker een paar dagen aanhouden horen we. We wikken en wegen, maar besluiten toch om niet te starten. Niet alle materiaal mee kunnen nemen, slecht weer en de overvolle rugzakken maken het tot een hele zware survival in plaats van een vakantie. Zeker voor ons als onervaren sneeuwkampeerders.

We rijden het plateau nog af op zoek naar een plaats om te overnachten. Als we een pension kunnen vinden, kunnen we misschien nog dagtochtjes maken. Helaas zijn alle ski-pistes dicht en daarmee ook alle gîtes en pensions. Met een brok in de keel vertrekken we weer terug naar Nederland. Jammer van alle plannen en de voorbereiding. We hadden erg uitgekeken naar deze tocht.

Hoge Venen

Op weg naar huis zien we onverwacht toch nog sneeuw liggen in België. ‘s Ochtends besluiten we onze resterende vrije dagen in de Hoge Venen door te brengen. In anderhalf uur pakken we onze tassen uit en weer in, tent eruit, tarp erin, eten eruit samen met alle andere dingen die we niet nodig hebben. We zoeken snel een tochtje uit dat ons leuk lijkt en vertrekken.

Volgens het sneeuwhoogte rapport zou er 40 cm sneeuw in de Hoge Venen liggen. Op de weg die langs de Stausee loopt, ligt net genoeg sneeuw om te kunnen langlaufen. Gelukkig kunnen we aan het eind van de Stausee van de saaie weg af. De ski’s gaan op de rug en we lopen op een rustig paadje de avond tegemoet. Ook in de Hoge Venen wordt het -5 C ‘s nachts.

12
Bivak

Onderweg zijn vele sporen te zien van de dieren. Hét grote verschil met een trektocht maken in de zomer. De sneeuw kraakt goed onder onze schoenen, het vriest nog steeds. Er ligt ongeveer 10 cm sneeuw, dus we kunnen skiën. We maken er een soort van hybride tocht van: deels skiën, deels lopen. Vooral de paden langs de Eschbach en de Steinbach zijn aan te raden, ze zijn erg mooi. Met de vrieskou van de afgelopen tijd liggen er bevroren platen op de beekjes en zijn er vele kleine bevroren pegels gevormd. Langzaamaan rollen de wolken binnen. Voor morgen is dooi en regen voorspeld.

20

25
Eschbach

We hebben in onze anderhalf uur voorbereiding geen rekening kunnen houden met de jacht. Op een deel van de route die we willen lopen komen we dan ook de befaamde gele en rode bordjes tegen. Für Ihre Sicherheit, tijd om om te draaien. Helaas lopen we dan wel deels hetzelfde stuk terug als dat we heengelopen hebben, maar goed, het is een mooi stuk. Teruglopend over de vlonders van het veen zelf, zien we hoe snel het dooit. Afgelopen nacht gaf de thermometer 0 C aan, op sommige delen van de vlonders is de sneeuw al helemaal weg. De wind is flink aangewakkerd over de venen, dus we zijn blij dat we door het bos terug kunnen lopen. Als we in de auto zitten, begint het te regenen. Het waren twee mooie dagen.

30

36
Op weg naar Reinartzhof

Klik hier om alle foto’s te bekijken.

Film

Bibliografie

IGN Carte de Randonnée, 1:25 000, No 3236OT: Villard-de-Lans

IGN Carte Topographique, 1:50 000, No 35-43: Eupen

About these ads

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s